Greenstones

We zijn er alweer, in Nederland. Wat een ontnuchterende mededeling he; zo ben je aan het andere eind van de wereld en zo zit je weer thuis achter de pc. Nog behoorlijk katerig van de jetlag, we slapen weer maar de halve nacht. Jur is alweer aan het werk, hulde!

Na het laatste bericht uit Kaikoura waar het stormde (inmiddels weet ik dat het windkracht 9 - 10 was, zelfs de Interislander die tussen Noord- en Zuideiland vaart heeft twee dagen niet gevaren!) hebben we helaas geen gelegenheid meer gehad om onze blog in NZ af te maken omdat de Internet mogelijkheden te gering waren. Hierbij de update:

Na twee winderige en behoorlijke koude dagen (ca. 12′C maar), zou het op zondag weer opknappen en de zomerse temperaturen terugkomen. We vonden het jammer dat het einde van onze reis een beetje in het water viel, maar we mochten niet klagen, het weer was over het algemeen heel goed geweest. Zaterdag zijn we naar Christchurch gereden. Eerst langs de kust waar de golven nog behoorlijk tekeergingen en daarna verder door een enigszins dor landschap.

Christchurch is een leuke stad. Die zaterdagavond was een belangrijke rugby wedstrijd tussen de “Canterbury Crusaders” uit Christchurch en de “Bleus” uit Auckland (zeg maar Ajax - Feijenoord bij ons) in het Super 14 toernooi, dus het was een uitgelaten sfeer. We zagen de wedstrijd in een groot cafe op een enorm scherm. De stad doet z’n best om er erg ‘British’ uit te zien met rode brievenbussen, oude trams en een heuse nagemaakte oude kathedraal. We er zagen erg veel Chinezen, zij worden nogal gediscrimineerd omdat ze zich niet erg aanpassen aan de Kiwi cultuur (waar kennen we dat van? overigens, dat deden de Britten ook niet bepaald toen die NZ bevolkten!).

Zondag begonnen we aan onze 35 uur durende reis om de helft van de wereld. Drie vluchten en hooguit een paar keer even slapen. Wel een ramp hoor. Onze vluchten zaten helemaal vol dus een beetje ruim zitten was er bijna niet bij. Als we nog eens zoiets doen dan toch maar een nachtje een stopover om even bij te kunnen slapen…. Maar niet geklaagd, vanuit het vliegtuig van Christchurch naar Auckland zagen we uit over alle plekken waar we geweest waren, een mooi einde van een prachtig mooie reis. En toen we in Nederland aankwamen sneeuwde het!

En hierbij eindigt ook onze blog. We hopen dat jullie genoten hebben van de verhalen en foto’s, we hebben ons best gedaan. Uit de reacties valt op te maken dat dit is gelukt. Van de ruim 800 foto’s wil ik nu een paar fotoboeken gaan maken, dan kunnen we nog veel meer laten zien! En mocht je ook zin hebben gekregen om naar Nieuw Zeeland te gaan, we hebben heel wat tips dus je weet ons te bereiken! Groetjes!

Comments(0)

Het stormt! 40 - 50 knots (weet niet hoeveel dat is maar we waaiden zowat van de kliffs af) en geen een boot is uitgevaren. Niet eens de vissersboten, aan de werf was geen verse vis te krijgen. Dus ook geen whale watching (God zij dank want ik had echt niet meegewild). Dus we zijn, na eindelijk weer eens een warme nacht en dus lekker slapen, een wandeling gaan maken langs de kust. Op rotsen voor de parkeerplaats is een sealkolonie, enkelen lagen gewoon op de rand te slapen! Ze zien er erg schattig uit maar als je te dichtbij komt gaat de bek snauwend open. Een vrouw die er een wilde aaien werd zowat in haar hand gebeten. Die grote slakken naast Jur zijn dus seals….

Vanochtend ging het nog met de wind maar die werd alsmaar heftiger, het begon zelfs te hagelen. Gelukkig waren we toen net weer over de berg teruggewandeld en vlakbij een pub waar we konden schuilen en meteen maar een heerlijke vissoep hebben gegeten. Teruglopend naar de parkeerplaats lang de rotskust begon ineens een van de rotsen te bewegen, struikelden we zowat over een zeeleeuw! Er lagen er wel drie, die beesten zijn goed verdekt zeg. En grommen naar ons natuurlijk.

Op de bergen ligt nieuwe sneeuw, vannacht krijgen we meer storm en hagel, dat wordt spoken in onze camper. Morgen naar Christchurch (Kaikoura ligt zo’n 170 km erboven, was ik vergeten te zeggen) voor onze laatste dag!

Groetjes en bedankt voor de leuke comments!

Comments(1)

De laatste dagen… We merken het wel hoor, dat we in het staartje van de reis zitten. Aan de ene kant is het jammer, we hebben een prima tijd hier, aan de andere kant missen we iedereen en alles thuis. Een heel dubbel gevoel is het.

Na Methven, waar niet veel aan was, het was een tussenstop verder naar het noord-westen, zijn we gisteren in Hamner Springs aangekomen. Daar was een groot complex met allerlei mineraal spa’s van allerlei temperaturen. Oplopend van 29′C tot 41′C. In totaal wel zo’n 15 bassins, mooi verlicht en in de openlucht! Dus heerlijk relaxen, we hadden zelfs een half uurtje een prive stoombad met dompelbad.

Vandaag naar Kaikura gereden door weer een prachtig ruig landschap. Kaikura is bekend om het zee-leven. Walvissen, dolfijnen, zeehonden en vogels, er is hier veel te zien. Gaan we morgen doen, het is wat slecht weer nu. Dus wie weet, morgen foto’s van walvissen!! Ik zie wel een beetje op tegen de zeeziekte, je gaat de open zee op en die is best wild met al die wind.

Het is nu echt herfst aan het worden in NZ. De nachten zijn koud! In onze eenwandige camper met een vrij dunne deken liggen we nogal eens wakker…. Maar ’s morgens hebben we wel een heater om het een beetje warm te krijgen. Als de zon schijnt is het nog wel warm gelukkig. Morgen de laatste update, daarna de terugreis, zien we jullie eindelijk weer….

Comments(4)

He, he, we zijn weer een beetje in de bewoonde wereld, en er is heel wat te schrijven en te laten zien! Hierbij een update vanaf 24 -2.
Op 24 februari hebben we eerst gewandeld. Weer een deel van een bekende track, de Kepler track. Weer door een prachtig bos en het leek een orkest van vogels die we hoorden. ’s Middags naar het zuiden gereden, naar de zuidkust. Het waaide daar enorm, maar de zon scheen wel. De bomen daar waren helemaal scheefgegroeid, dus het zal er wel vaak waaien! ’s Avonds gaf het een bizar gekleurde avondlucht met al die wind.

25 febr. zijn we verder langs het zuiden gereden door de Catlins, een supergroen gebied met ronde heuvels waar heel veel schapen graasden. Voor het eerst overigens dat we zoveel schapen zagen, NZ is echt niet meer het schapenland van vroeger! We zien veel meer koeien eigenlijk. Vanuit het zuiden de hoek om langs de Oostkust verder gegaan naar Brighton. Hoewel het verder helemaal niet leek op de Engelse stad, was de camping er net van een Engelse kustplaats. Beetje ordi mensen, tatoes enzo, echt plat Engels sprekend. Het strand was er prachtig. In de zee groeit enorm groot zeewier, het leek wel rubber. Jur kon het niet eens optillen, zo zwaar was het.

26 febr. zijn we verder langs de kust naar Dunedin gegaan, een leuke stad. Echt weer een stoplichten en parkeermeters gezien!. Ook vonden we aan een strand weer boulders zoals eerder bij Opononi. Deze waren wat kleiner en het waren er veel minder, maar toch wel apart. Blijkbaar worden ze inderdaad gvormddoor een dier of plant, waaromheen zich vaste stof afzet door de magnetische kracht. Alleen weet niemand waarom ze eigenlijk zo rond zijn. Daarna zijn we weer het binnenland ingreden, op weg naar Mount Cook maar dan vanaf de andere kant, de oostelijke kant gezien. Langs wijdse, onbewoonde vlaktes.
27 febr. aangekomen in Mount Cook village. We wilden gelijk gaan wandelen maar het was heel slecht weer, veel wind en regenvlagen. Toch zijn we gegaan, je hebt Hollands bloed toch!. Maar van de bergen was natuurlijk weinig te zien. Deze nacht was het echt heel koud, de rijp zat op de planten. Waren we toch een beetje solidair met jullie! ’s Avonds hoosde het, we hebben nog een eenzame campeerster in onze camper opgenomen om warm te worden.

28 febr., vandaag dus. Mooi weer! Weg alle wolken! Terwijl het ’s nachts nog regende… Nu hebben we weer dezelfde wandeling gemaakt, de Hooker Vallay Walk, maar nu met prachtige uitzichten. Op ons eindpunt bij het gletsjermeer dreven de ijsschotsen in het water.

En, wie wil er niet wakker worden met zulk uitzicht uit het camperraampje?

Vanmiddag langs Lake Pukaki teruggereden. Dat meer is echt onwijs blauw, werkelijk zo blauw als op de foto’s! Dat komt door sediment dat is achtergebleven nadat de geltsjer zichhad teruggetrokken en dat het water een melkachtige substantie maakt, waardoor het zonlicht wordt gereflecteerd. Vandaag verder naar het noorden gereden door de wijde onbewoorde vlaktes. We gaan nu verder noordelijk van Christchurch en zakken dan eind van de week weer naar die stad af. Alles nog steeds prima! Tot de volgende keer.

Comments(0)

We hebben heel wat moois gezien de afgelopen dagen! Van Glenorchy gereden naar het zuiden en daarna naar het westen, naar Fiordland. De naam zegt het al, een fjordengebied. Het is een enorm natuurreservaat waar op een paar plaatsen slechts toegang toe is. Daarvoor hebben we de Milford Highway gereden, een prachtge weg die eerst liep langs grazige weiden (more…)

Comments(2)

Jawel, we zijn weer in Schots gebied, zie de naam. Voor wie in Schotland geweest is: straten als Oban Str, Isly Str om ons heen.